Memorial Service

Voor papa was Elena zijn engeltje.
Voor mij, voor mij was papa iemand die alles kon, en iemand die bescheiden was.
Een superpapa en een rolmodel op zoveel verschillende manieren.

Papa wilde nog zoveel meemaken.
Maar hij was meer dan tevreden met alles wat hij had en heeft bereikt.

Voor papa was Elena zijn engeltje.
Maar nu is papa onze engel.
Nu kijkt papa vanuit de hemel.

En hij wenst ons allen veel liefde en blijheid.
Dank u papa, we houden van u.

Vaarwel Oet,

Vaarwel broer van me. Vandaag moet ik definitief afscheid van je nemen, eigenlijk afscheid van jouw stoffelijk lichaam, want jij leeft voort in mijn hart. Er komt een tijd, als ik ook over ga, dan zullen we elkaar weerzien in een andere dimensie.

Je was al een tijd ernstig ziek. Het lag in de lijn der verwachting dat je lichaam het op een dag niet meer zal doen, desondanks kwam dat moment toch nog zeer onverwachts. Een troost is dat je nu geen pijn meer hebt, niet meer benauwd, een verdere lijdensweg is je bespaard. Je lag daar zo vredig, als in een diepe slaap.

De fatale diagnose op 23 november 2008, was voor jou en Chuèn een zeer zware klap. Ook voor mam was het een zware slag.

Want jij was het in feite Oet die toen in oorlogstijd, kort vóór je geboorte pap, mam en je broer Han uit het massagraf had gered. Jullie waren immers daar reeds naar toe gedreven. Maar de bedoeling van het Grote Plan was dat jij het levenslicht hier op aarde nog gaat zien en dat je jouw twee zusjes nog gaat verwelkomen.

Toen jij de schoolleeftijd bereikte en naar school ging, wou ik per se ook . Zo waren er perioden op de lagere school in Indonesië, op de middelbare school in China en later op de Technische Universiteit in Enschede dat we in dezelfde klas, parallel klas, studiejaar zaten. Voor mij gaf dat een veilig gevoel. Ik kon me een beetje verschuilen achter mijn grote broer. Pas enkele maanden geleden vernam ik van jou, dat jij die perioden als minder prettig had ervaren. Na je baccalaureaat-examen ging jij naar Nijmegen tandheelkunde studeren. Je trad in de voetsporen van pa en werd tandarts.

Oet, jij was het die destijds mee reisde met pap en je jongste zus Inge tot aan de “Bamboe-gordijn” en Inge moest vertellen dat ze met pap door het gordijn zal gaan de vrijheid tegemoet, met het grote risico om elkaar misschien nooit weer te zien.

Maar de Almachtige Regie had wat beters in petto. Met de hulp van de Almachtige en grote inspanningen hier op aarde, waarvan jouw bijdrage niet gering was, lukte het uiteindelijk na 2½ jaar dat ons ouderlijk gezin herenigd werd in Nederland. 13 oktober a.s. zal het exact 40 jaar zijn na dato. Helaas dan ben jij er fysiek niet meer bij.

Oet, jij was het die in de moeilijke begin jaren in Nederland, in de avond uren mam had geholpen met tandtechnische werkzaamheden, nog voordat jij tandheelkunde ging studeren. Je werd uiteindelijk zelf tandarts. Samen met Chuèn hadden jullie een bloeiende praktijk en kregen twee prachtige kinderen.

Drie jaar geleden namen jij en Chuèn het besluit om een punt te zetten achter jullie praktijk om verder te genieten van het leven. Helaas mocht het niet zo zijn. Drie weken nadat jij en Chuèn jullie praktijk overgedragen hadden aan jullie opvolgers, kreeg jij Oet, de fatale diagnose met het vooruitzicht van nog maar enkele maanden te leven.

Die voorspelde ‘enkele maanden’ is nu gezien 28 maanden en 13 dagen geworden. De extra-tijd die je kreeg was een bonus-tijd met een redelijk kwaliteit van leven, uitgezondert de laatste zes zeven weken. In die extra-tijd maakte je nog tweemaal een grote vliegreis; een tiendaagse cruise; het huwelijk van zoon Kenneth woonde je bij en afgelopen november werd je opa van de kleine Elena. Je straalde als je je kleindochter ziet en op de armen nam. Helaas kwam er abrupt een einde aan deze extra-tijd. Je ziel heeft kennelijk besloten om verder te reizen in een andere dimensie.

In al die moeilijke maanden en dagen heeft Chuèn het volgehouden en haar uiterste best gedaan om Oetie te ondersteunen. Petje af en vanuit het diepst van mijn hart zeg ik: Dank je wel Chuèn, voor alles wat je voor Oetie hebt gedaan en ik wens je heel veel sterkte met het dragen van dit groot verlies.

Oet, ik wens je een goede reis in de mooie wereld waar je nu in vertoeft. Laat af en toe iets van je merken aan je dierbaren hier op aarde, vooral voor Chuèn, je kinderen en kleindochter Elena.

Vaarwel Oet, vaarwel broer van me.

Lieve Elena,

Als je later groot bent, zal ik je vertellen over hoe sterk jouw opa was. Hij liet zich door niets uit het veld slaan. Voor hem was het glas altijd halfvol, niet halfleeg… En hij had de gave om de juiste woorden te vinden, zodat jij het glas ook halfvol zou zien.

Ik zal je de verhalen vertellen die mijn oma (jouw overgrootmoeder) aan mij heeft verteld. Dat jouw opa een held was, in zowel de fijne, maar ook de moeilijke tijden. Een rots in de branding.

Ook zal ik je vertellen over hoe ondeugend hij vroeger was. Dat hij mij altijd even plaagde. Hij liet me geloven dat het tikken van de verwarming een klopgeest was! Die kwam kijken hoe het met me ging.

Iedere keer als ik een verwarming hoor tikken, dan denk ik aan jouw opa. Nu klop ik even terug, misschien hoort hij me wel. Plaaggeest dat hij is.

Vandaag nemen we afscheid, maar waar het bij hem is geeindigd, begint het bij jou. Zoals tante Julie tegen mij zei: “En daar is ze, nieuw leven.”

Lieve Elena, je hebt er een beschermengel bij.

(Nog toe te voegen)

Lieve vrienden en familie,

Ik heb m’n vader gekend als een heel lief, zorgzaam en bescheiden persoon.
Hij stond altijd klaar voor m’n moeder, m’n broer, voor mij en zorgde ook voor een heel hechte band tussen de rest van de familie.
Als we met z’n allen bij opa en oma waren, voelde hij zich thuis.
      Hij hield erg van verre reizen en we hebben samen al heel veel van de wereld gezien.
Het liefst legde hij alles vast met zijn camera, waar hij regelmatig achter te vinden was.
      Lijndansen, zijn grote passie van de afgelopen jaren, oefende hij dagelijks, dat was zijn lichaamsbeweging.
Het maakte hem gelukkig als hij iets goed onder de knie had en uit het hoofd kon.
Als hij vervolgens moe werd, brandde hij de leuke filmpjes die hij had vastgelegd en de bijbehorende liedjes op dvd en cd.
      8 nov vorig jaar werd hij opa van zijn “engeltje” Elena
Hij heeft 5 maanden met volle teugen van haar kunnen genieten. Wat was hij gelukkig!
Het liefst zag hij haar opgroeien, want dan kon hij buiten met haar spelen.

Het was een periode van hoop en vrees.
We hebben enorme bewondering en respect voor zijn vechtlust en doorzettingsvermogen, toch moeten wij helaas afscheid nemen van papa.
We zijn dankbaar voor alle liefde die wij van hem mochten ontvangen en dankbaar voor alles wat mama voor hem heeft gedaan.

Lieve pap we houden van u, we missen u.

Dank u wel.

Beste Oetie,

Van al die tijd dat wij bevriend zijn geweest komen de beelden nu als een leuke flashback terug.
Wij kennen elkaar eigenlijk nog niet zo lang, minder dan 10 jaar, maar ik heb het gevoel alsof wij elkaar al ons hele leven kennen. Wij zijn verschillend van karakter: jij bent uiterst kalm en altijd serieus, ik ben soms te uitbundig en maak
altijd grapjes. Jij leest altijd de gebruiksaanwijzing van een nieuw apparaat, en ik lees het nooit, omdat ik toch altijd aan jou kan vragen. Jij hield evenals ik van “cakar ayam” (kippenpoten). Door deze diversiteiten, vullen wij elkaar perfect aan.
Nog geen 24 uur voordat je bent heengegaan hebben we nog gepraat.
Toen ik wegging hield je mijn hand vast en zei: “Ati-ati ya”. Dit betekent dat ik voorzichtig moet zijn. Ik weet precies wat jij bedoelde, dat ik voorzichtig moet zijn met mijn gezondheid. Dit was een heel onbaatzuchtig advies van jou, ondanks je toestand.
Niet zo lang geleden hebben wij samen gelachen en karaoke gezongen bij mij thuis, daardoor ben ik toen pas te weten gekomen dat jij van zingen hield en dezelfde liedjes kent als ik.
Wij zijn natuurlijk van dezelfde generatie. Ik wil daarom, als goede herinnering, deze gelegenheid gebruiken om het liedje voor jou te zingen dat wij destijds samen hebben gezongen.

[Lied: Sonny Boy]

Verder wens ik, ook namens Siu Ing, de familie en vrienden heel veel sterkte.
Wij missen je erg, Oetie!!

Kian Bo & Siu Ing